Evet , işte bir dönüm noktamdan daha geçiyorum. Arkamda bıraktığım mutluluğum bana el sallıyor . Titrek adımlarla , yaşlı gözlerle , ilerliyorum yalnızlığıma ... 'Güle güle gid'iyorum ya da aynı onların tabiriyle 'mutlu ol'maya gidiyorum evet. İçinde kaldığım çaresizlik git gide bana verdiği acıyı katlıyor. Kendimi kaybediyorum...

  Son bir kez daha sarılsam , koklasam ; gerçi kendi kendime kızıyorum bunları düşününce çünkü kendi kendime kurduğum hayallerin farkında olup bunu kendime söylemek zor geliyor bana . Tutmaya çalıştığım her saniye acı veriyor göz yaşlarım , hayatta olduğumu hissettiriyor bana.

 Ah o son gidişi yok mu o , rüyalarımdan bile çıkmayan o gidiş. Biliyordum ki indiği zaman o da ağlayacak . Bekliyorum inmesini , iyice uzaklaşmasını . En sonunda dayanamıyorum , ıslanıyor yanaklarım. Yanımda olan dostum destek olmaya çalışıyor ama nafile. Bütün gün boyunca yavaş yavaş gözümden inen yaş iyice susatmış beni . O son ağlayışıma kalmadı diye korkarken , gönlüm kendinden bir parça verip ortak oluyor acıma ve son bir kez bırakıyorum kendimi ...